defetyzm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] defetyzm (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką
odmiana:
przykłady:
- (1.1) Co wy mi tu, żołnierzu, defetyzm szerzycie? Posiłki nadejdą na czas, stulcie pysk i wracajcie kopać okopy!
składnia:
kolokacje: (1.1) siać / szerzyć ~
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. defetysta, defetystka; przym. defetystyczny
związki frazeologiczne:
etymologia: fr. défaitisme (wyraz z czasu wojny 1914-18) „defetyzm” i défaitiste „klęskowiec, defetysta”, od défaite „porażka, klęska”, z défaire „rozwiązać, wycieńczyć, pobić, zadać klęskę”
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) defeatism
- duński: (1.1) defaitisme w
- francuski: (1.1) défaitisme
- grecki: (1.1) ντεφετισμός m
- hiszpański: (1.1) derrotismo m
- interlingua: (1.1) defaitismo
