Sonne

Sonne (język niemiecki)

Sonne (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈzɔnə] wymowa lm liczba mnoga [ˈzɔnən] wymowa austriacka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) astr. astronomia Słońce; centralna gwiazda Układu Słonecznego

(1.2) astr. astronomia słońce, gwiazda

(1.3) promienie słoneczne; światło i ciepło Słońca

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza die Sonne, Sonne, Sonne, Sonne; lm liczba mnoga Sonnen, Sonnen, Sonnen, Sonnen

przykłady:

(1.1) Die Erde umkreist die Sonne in 365 Tagen. → Ziemia okrąża Słońce w ciągu 365 dni.

(1.2) Wo sich viele Sonnen ein kleines Stück Kosmos teilen, kommt es früher oder später zu Kollisionen. → Tam, gdzie wiele słońc dzieli wspólnie mały kawałek kosmosu, wcześniej czy później dochodzi do kolizji.

(1.3) Am Fenster haben die Pflanzen mehr Sonne. → Przy oknie rośliny mają więcej słońca.

składnia:

w złożeniach: Sonne + n + rzeczownik (np. Sonnenbrille)

kolokacje:

die Sonne scheint → świeci słońce

die Sonne geht auf/geht unter → Słońce wschodzi/zachodzi

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik sich sonnen, sonnen

przym. przymiotnik sonnig

rzecz. rzeczownik Sonnenaufgang m rodzaj męski, Sonnenuntergang m rodzaj męski, Sonnenschein m rodzaj męski, Sonntag m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: