Słowianin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Słowianin (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[swɔˈvʲjä̃ɲĩn], AS[su̯ovʹi ̯ä̃ńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn.  przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy; zob.  też Słowianie w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Niektórzy przodkowie Słowian mogli mieszkać w Europie już 3-4 tys. lat temu sądzą naukowcy z Bydgoszczy, którzy badają zróżnicowanie DNA Słowian.[1]
(1.1) Do Słowian zalicza się Polaków, Czechów, Słowaków, Serbołużyczan, Białorusinów, Rosjan, Ukraińców, Łemków, Bośniaków, Bułgarów, Chorwatów, Czarnogórców, Macedończyków, Serbów i Słoweńców.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / czuć się Słowianinem
synonimy:
antonimy:
(1.1) nie-Słowianin
hiperonimy:
(1.1) Europejczyk
hiponimy:
(1.1) Polak, Czech, Słowak, Serbołużyczanin, Białorusin, Rosjanin, Ukrainiec, Łemko, Bośniak, Bułgar, Chorwat, Czarnogórzec, Macedończyk, Serb, Słoweniec, Rusin
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Słowiańszczyzna f , słowiańszczyzna f , słowiańskość f , slawizacja f , slawizowanie n , slawistyka f , slawizm m 
forma żeńska Słowianka f 
czas.  slawizować ndk. 
przym.  słowiański
przysł.  słowiańsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) etymologia sporna:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. naukawpolsce.pap.pl
  2. sprawynauki.edu.pl
  3. poradniajezykowa.us.edu.pl