Parma

Parma (język polski)

plac w Parmie (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈparma], AS: [parma] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia włoskie miasto; zob. zobacz też Parma w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik parmeńczyk, parmenka, parmezan

przym. przymiotnik parmeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• interlingua: (1.1) Parma
• włoski: (1.1) Parma f rodzaj żeński

źródła:

Parma (język angielski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) geogr. geografia Parma

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik Parmesan

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Parma (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia Parma

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Parma (język włoski)

Piazza Garibaldi a Parma (1.1)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia Parma

odmiana:

(1.1) blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik parmense m rodzaj męski f rodzaj żeński, parmigiana f rodzaj żeński, parmigiano m rodzaj męski

przym. przymiotnik parmense, parmigiano

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: