PS

PS (użycie wyrazu obcego w języku polskim)

PS (1.1)

wymowa:

‹pe-es›, IPA: [pɛ‿ˈːs], AS: [p•‿es], zjawiska fonetyczne: dł. sam. długa samogłoska • akc. na ost. akcent na ostatnią sylabę 

znaczenia:

skrótowiec

(1.1) = post scriptum (zob. też: P.S.); zob. zobacz też post scriptum w Wikipedii

(1.2) = PostScript; zob. zobacz też PostScript w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. łacina post + scriptum (po tekście)

uwagi:

Fraza „PS” jest w użyciu międzynarodowym i używana jest na zakończeniu listu, przed zamieszczeniem uwag luźno związanych z samą treścią listu. W języku polskim zastosowanie pisowni z kropkami „P.S.” jest niepoprawne, choć spotykane.

tłumaczenia:

• nowogrecki: (1.1) Υ.Γ.

źródła:

PS (język niemiecki)

wymowa:

znaczenia:

skrót

(1.1) fiz. fizyka = Pferdestärke → KM, koń mechaniczny

(1.2) = Postskriptum → post scriptum

odmiana:

przykłady:

(1.1) Die Graf Zeppelin wurde mit Turbinen angetrieben, die insgesamt eine Leistung von 200.000 PS erzeugten. → „Graf Zeppelin” był napędzany turbinami, które razem wytwarzały moc 200 000 KM.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: