PK

PK (język polski)

wymowa:

‹pe-ka›, IPA: [pɛ‿ˈka], AS: [pe‿ka], zjawiska fonetyczne: akc. na ost. akcent na ostatnią sylabę 

znaczenia:

skrótowiec

(1.1) = Politechnika Krakowska

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Studiuję na PK.

składnia:

(1.1) na PK

kolokacje:

(1.1) uczyć się / studiować na ~

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. zobacz: politechnika + krakowski

uwagi:

angielski: (1.1) CUT

tłumaczenia:

źródła: