Ost

Ost (język niemiecki)

wymowa:

lp liczba pojedyncza IPA: [ɔst] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mar. marynarka książk. książkowy wiatr wschodni

rzeczownik, bez rodzaju

(2.1) mar. marynarka meteorol. meteorologia wschód

temat słowotwórczy

(3.1) (w złożeniach) geogr. geografia Wschodni (jako bliższe określenie przy nazwach geograficznych itp.)

odmiana:

(1.1) (lm liczba mnoga rzad. rzadki, rzadko używany)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	der Ost	die Oste
dopełniacz	des Ostes des Osts	der Oste
celownik	dem Ost	den Osten
biernik	den Ost	die Ost

(2.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Der kühle Ost brachte Erleichterung. → Chłodny wschodni wiatr przyniósł ulgę.

(2.1) Es wehte ein leichter Wind aus/von Ost. → Wiał lekki wiatr ze wschodu.

(2.1) Es kamen Menschen aus Ost und West. → Przybyli ludzie ze wschodu i zachodu.

składnia:

(3.1) w złożeniach Ost + rzecz. (np. Ostdeutschland, Ostsee)

kolokacje:

synonimy:

(2.1) Osten m rodzaj męski

antonimy:

wyrazy pokrewne:

skr. skrót, skrótowiec O

rzecz. rzeczownik Osten m rodzaj męski

przym. przymiotnik östlich

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Ost • Süd • West • Nord

źródła: