Oświęcim

Oświęcim (język polski)

herb Oświęcimia (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ɔɕˈfʲjɛ̇̃ɲʨ̑ĩm], AS: [ośfʹi ̯ė̃ńćĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) miasto w Polsce; zob. zobacz też Oświęcim w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie nazwa hitlerowskiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau zlokalizowanego w mieście Oświęcim (1.1)

odmiana:

przykłady:

(1.1) W tym celu sprzedał niezwłocznie tereny węglowe między Krakowem i Oświęcimiem oraz wszystkie nowo otwarte i w ruch puszczone kopalnie (..) (S. Żeromski: Walka z szatanem)

(1.2) Zapomnieć, że mkną nocami pociągi wiozące lud z kraju do Oświęcimia, polską siłę, którą daje się dobrowolnie Niemcom! (S. Żeromski: Walka z szatanem)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) Auschwitz

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik oświęcimianin, oświęcimianka

przym. przymiotnik oświęcimski

związki frazeologiczne:

etymologia:

ims. imiesłów od pol. polski oświęcić

uwagi:

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) Osvětim
• esperanto: (1.2) Aŭŝvico
• hebrajski: (1.2) אושוויץ
• jidysz: (1.1,2) אוישוויץ (ojszwic)
• litewski: (1.1) Osvencimas; (1.2) Aušvicas
• niemiecki: (1.1,2) Auschwitz n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) Οσβιέτσιμ; (1.2) Άουσβιτς
• rosyjski: (1.1) Освенцим
• słowacki: (1.1) Osvienčim
• wilamowski: (1.1) Aojswynca

źródła: