Maur

Maur (język polski)

Maur (1.1)

wymowa:

IPA: [mawr], AS: [mau̯r], zjawiska fonetyczne: u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/) 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) hist. historia, historyczny, historycznie mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów; zob. zobacz też Maurowie w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) (…) w roku 711 w bardzo krótkim czasie cały Półwysep (Iberyjski), za wyjątkiem północnego regionu górskiego, opanowali Maurowie.

(1.1) Maur był silnym człowiekiem. Chwilami zdaje mi się, że mam w ręce jego szpadę, że mam jego ciało schłostane od wichrów morskich, a w sobie jego dziką duszę. Toteż jego męczeństwo miłosne widzę z proroczą jasnością.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Mauretania f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Moor
• francuski: (1.1) Maure m rodzaj męski f rodzaj żeński
• hindi: (1.1) मूर m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) moro m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) mouro m rodzaj męski

źródła: