Lach

Lach (język polski)

wymowa:

IPA: [lax], AS: [laχ] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. dawniej, dawny Polak

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Lach	Lachy
dopełniacz	Lacha	Lach
celownik	Lachowi	Lachom
biernik	Lacha	Lachy
narzędnik	Lachem	Lachami
miejscownik	Lachu	Lachach
wołacz	Lachu	Lachy

przykłady:

(1.1) Lachy na nas idą.

(1.1) Wczoraj w oberży Lach mnie napadł.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Lachistan m rodzaj męski

zdrobn. zdrobniale Laszek m rodzaj męski

forma żeńska Laszka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik lacki, laszy, laski

związki frazeologiczne:

strachy na Lachy

etymologia:

Od Lecha - legendarnego założyciela Gniezna lub zapożyczenie z ruskiego "Liach" (jak określano Polaków w najstarszych ruskich latopisach), które to słowo z dawniejszego "Lęch" (bo słowiańskie "ę" przeszło we wschodniosłowiańskie "ia"), a to z kolei od skróconej nazwy plemienia Lędzian ("Lędzianin - Lęch" jak "Stanisław - Stach", "Zdzisław - Zdzich" itp).

Wg. Pawła Jasienicy (w książce "Polska Piastów") etymologia słowa pochodzi od nazwy Lędzian - ludu z okolic Legnicy. Podpiera to m.in. zauważeniem, że nazwa "Lach" jest używana przez kraje ościenne graniczące od południa i wschodu (czyli właśnie od strony Legnicy). W j. węgierskim Polak = "lengyel".

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: