Kritik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Kritik (język niemiecki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) krytyka, obiektywny osąd; sztuka obiektywnej oceny cech pozytywnych i negatywnych
- (1.2) krytyka, negatywny osąd; wytknięcie wad
- (1.3) krytyka, recenzja; najczęściej utworu literackiego, filmu, restauracji itp.
- (1.4) krytyka; ogół krytyków, ogół krytyk
- odmiana:
- (1.1-3)[1] lp die Kritik, Kritik, Kritik, Kritik; lm Kritiken, Kritiken, Kritiken, Kritiken
- przykłady:
- (1.1) Kant's[2] "Kritik der reinen Vernunft" erschien im Jahre 1781. → "Krytyka czystego rozumu" Kanta ukazała się w roku 1781.
- (1.1) Jede negative Kritik wiegt schwerer als fünf positive. → Każda negatywna krytyka waży więcej niż pięć pozytywnych.
- (1.2) Die Opposition hat harsche Kritik an den Plänen der Regierung geübt. → Opozycja ostro skrytykowała plany rządowe.
- (1.2) Aus der Reihen der Opposition hagelte es heftige Kritik. → Ze strony opozycji posypała się gwałtowna krytyka.
- (1.3) Der Film erhielt beinahe durchgehend schlechte Kritiken. → Ten film otrzymał prawie same złe krytyki.
- (1.4) Die Kritik jubelte, das Publikum war begeistert. → Krytyka wiwatowała, publiczność była zachwycona.
- składnia:
- Kritik +Gen./an etw./jdm. +Dat. → krytyka czegoś/kogoś +Gen./wobec czegoś/kogoś +Gen.
- w złożeniach: Kritik + rzeczownik (np. Kritikgegenstand)
- kolokacje:
- (1.1) positive/negative Kritik → pozytywna/negatywna krytyka • objektive/subjektive Kritik → objektywna/subjektywna krytyka • konstruktive/destruktive Kritik → konstruktywna/dekonstruktywna krytyka
- (1.2) harsche/heftige/scharfe/wachsende Kritik • szorstka/zdecydowana/ostra/nasilająca się krytyka • an etw./jdm. Kritik üben → uprawiać krytykę, krytykować coś/kogoś • Kritik einstecken → poddać się krytyce • es hagelt Kritik → sypie się krytyka (grad krytyki)
- (1.3) gute/schlechte Kritik → przychylna (dobra)/zła krytyka
- złożenia: Kritikgegenstand m • Kritikgespräch n • Selbstkritik f
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kritisieren
- przym. kritisch, unkritisch, kritiklos
- rzecz. Kritiker m, Kritikerin f, Kritizismus m
- przysł. kritisch
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
