Keim

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Keim (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp  IPA[kaɪ̯m], lm  IPA[ˈkaɪ̯mə]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zarodek
(1.2) zarazek
odmiana:
(1.1-2) lp  der Keim, Keim(e)s, Keim(e), Keim; lm  Keime, Keime, Keimen, Keime
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: