Hel

Hel (język polski)

Półwysep Helski (1.3)

wymowa:

wymowa, IPA: [xɛl], AS: [χel]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia miasto w Polsce; zob. zobacz też Hel (miasto) w Wikipedii

(1.2) w mitologii nordyckiej: władczyni krainy zmarłych; zob. zobacz też Hel (bogini) w Wikipedii

(1.3) pot. potocznie Półwysep Helski

odmiana:

(1.1,3)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Hel
dopełniacz	Helu
celownik	Helowi
biernik	Hel
narzędnik	Helem
miejscownik	Helu
wołacz	Helu

przykłady:

(1.1) W Helu znajduje się baza Marynarki Wojennej.

(1.3) W tym roku wakacje spędzamy na Helu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być w Helu, jechać do Helu

(1.3) być na Helu, jechać na Hel

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. przymiotnik helski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• kaszubski: (1.1) Hél m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Hela f rodzaj żeński

źródła:

Hel (język islandzki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. mitologia Hel (bogini)

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza Hel, ~, ~, ~jar

przykłady:

(1.1) Hel er eitt þriggja afkvæma Loka og Angurboðu en í norrænni goðafræði ríkir hún yfir undirheimum. → Hel jest jedną z latorośli Lokiego i Angrbody, w mitologii nordyckiej włada światem podziemnym.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: