Hauptstadt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Hauptstadt (język niemiecki)
wymowa: IPA: /'haʊptʃtat/ posłuchaj lm /'haʊptstɛtə/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) stolica
odmiana: lp ~, ~, ~, ~; lm Hauptstädte, Hauptstädte, Hauptstädten, Hauptstädte
przykłady:
- (1.1) Warschau wurde 1596 (=tausendfünfhundertsechsundneunzig) zur Hauptstadt Polens. → Warszawa stała się w 1596 (=tysiąc pięćset dziewięćdziesiątym szóstym) roku stolicą Polski.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: haupt- + Stadt → miasto
uwagi:
