Fahne

Fahne (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [faːnə] wymowa austriacka

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) flaga, sztandar

(1.2) przen. przenośnie sztandar

(1.3) pot. potocznie, pejor. pejoratywnie odór alkoholu (zob. zobacz: eine Fahne haben)

odmiana:

(1.1) die ~, der ~, der ~, die ~; lm liczba mnoga die Fahnen, der Fahnen, den Fahnen, die Fahnen

przykłady:

(1.1) Nachdem der General in der Schlacht gefallen war, wurde die Fahne auf Halbmast gesetzt. → Po tym, jak generał zginął na polu bitwy, opuszczono flagę do połowy masztu.

(1.2) Man versucht das neue Auto unter der Fahne des Umweltschutzes zu verkaufen, aber ich glaube nicht an so edle Beweggründe seiner Hersteller. → Usiłuje się sprzedawać to nowe auto pod sztandarem ochrony środowiska, ale nie wierzę, by jego twórcy kierowali się tak szlachetnymi pobudkami.

składnia:

kolokacje:

(1.1) Fahnenflucht • Fahnenstange • Fahnenträger

synonimy:

(1.1) Flagge

(1.2) Banner

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik Fähnchen, Fähnlein

związki frazeologiczne:

die Fahne nach dem Wind hängen • die Fahne hochhalten • mit wehenden Fahnen • weiße Fahne • die Fahne einholen • die Fahnen streichen • mit fliegenden Fahnen untergehen • sich auf die Fahne schreiben

etymologia:

śwn. średnio-wysoko-niemiecki vane << swn. staro-wysoko-niemiecki fano

uwagi:

źródła: