Euros

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Euros (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɛwrɔs], AS[eu̯ros], zjawiska fonetyczne: u → ł   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  bóg i uosobienie wiatru południowo-wschodniego, utożsamiany z rzymskim Wulturnusem; syn Eos i Astrajosa; brat Gwiazdy Porannej, Boreasza, Notosa, Zefira, Apeliotesa, Kajkiasa, Lipsa, Skirona; zob.  też Euros w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm ,
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) bóg Euros • boski / skrzydlaty Euros • atrybut / kult Eurosa • czcić Eurosa • mit o Eurosie
synonimy:
(1.1) Eurus, Wulturnus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  gw. , przest.  Eurosowy[1][2]
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr.  Εὖρος (Euros)
uwagi:
(1.1) por.  Wulturnus
(1.1) zobacz też: BoreaszNotosZefirApeliotesSkironLipsKajkias
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka
tłumaczenia:
źródła:
  1. przymiotniki dzierżawcze od imion w: Poradnia Językowa PWN.
  2. przymiotniki dzierżawcze w: Poradnia Językowa PWN.