Bonn
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] Bonn (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [bɔn]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
- (1.1) geogr. Bonn
- odmiana:
- (1.1)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik (das) Bonn dopełniacz (des) Bonns
(des) Bonncelownik (dem) Bonn biernik (das) Bonn
- przykłady:
- (1.1) Bonn war von 1949 bis 1990 provisorische Hauptstadt der Bundesrepublik Deutschland. → Bonn był od (roku) 1949 do (roku) 1990 tymczasową stolicą Republiki Federalnej Niemiec.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] Bonn (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
- (1.1) geogr. Bonn
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: stolice historycznych krajów Europy w języku szwedzkim
- źródła:
[edytuj] Bonn (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. Bonn
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: