Białogard

Białogard (język polski)

Herb Białogardu (1.1)

wymowa:

IPA: [bʲjaˈwɔɡart], AS: [bʹi ̯au̯ogart], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • wygł. utrata dźwięczności w wygłosie • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia miasto w Polsce; zob. zobacz też Białogard w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza Białogard, ~u, ~owi, ~u, ~em, ~dzie, ~dzie; blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Białogard jest miastem pomorskim.

(1.1) Białogard leży nad Parsętą i Leśnicą.

(1.1) Przy rynku w Białogardzie znajduje się kościół.

składnia:

kolokacje:

(1.1) wyjechać z Białogardu; przejeżdżać przez Białogard

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik białogardzki

rzecz. rzeczownik białogardzianin/białogardzianka

związki frazeologiczne:

etymologia:

od pol. polski biały + gród (daw. dawniej, dawny gard - być może od jasnego koloru murów obronnych grodu) Belgrod (1124); Belegarde (1159, 1176), Belegarda (1194), Belgard (1229)

uwagi:

tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) Belgard
• pomorski: (1.1) Biôłogard

źródła: