Beocja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

Beocja (język polski)[edytuj]

starożytna Beocja (1.1)
wymowa:
IPA[bɛˈɔʦ̑ʲja], AS[beocʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) geogr.  kraina historyczna w środkowej Grecji; zob.  też Beocja w Wikipedii
(1.2) geogr.  nomos w środkowej Grecji
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Beocja położona na zachód od Attyki oraz na wschód od Ftiotydy i Fokidy, zasiedlona została już w starożytności, na początku II tysiąclecia p.n.e. przez Beotów. Najważniejszymi jej miastami były Teby i Orchomenos.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Beota, Beotka
przym.  beocki
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) łac.  Boeotia < gr.  Βοιωτία (Boiōtía)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: