Bartłomiej

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bartłomiej (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j], AS[bartu̯õmʹi ̯ėi ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie pochodzenia aramejskiego; zob.  też Bartłomiej w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Bartłomiej i jestem bibliotekarzem z Krakowa.
składnia:
kolokacje:
(1.1) noc św. Bartłomiejapan Bartłomiej • mężczyzna imieniem (o imieniu) Bartłomiej • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Bartłomiej • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Bartłomiej • otrzymać / dostać / przybrać imię Bartłomiej • dzień imienin / imieniny Bartłomieja
synonimy:
(1.1) Bartek, Bartuś
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  Bartoszyce nm.-os. , Bartosze nm.-os. 
zdrobn.  Bartosz m , Bartek m , Bartuś m , Bartoszek m 
przym.  Bartoszowy, Bartkowy, Bartusiowy
związki frazeologiczne:
drzeć ze skóry jak Świętego Bartłomieja[1]
etymologia:
aram.  Bar-Tholomai 'syn oracza, syn Tolmy'[2]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 49.
  2. Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 48.