Apeliotes

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

Apeliotes (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapɛˈlʲjɔtɛs], AS[apelʹi ̯otes], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) mit. gr.  bóg i uosobienie wiatru wschodniego; syn Astrajosa i Eos; zob.  też Apeliotes w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm ,
przykłady:
(1.1) Apeliotes uosabiał porywisty wiatr.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Solanus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  gw. , przest.  Apeliotesowy[1][2]
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr.  Ἀπηλιώτης (Apeliotes) < gr.  ἀπηλιώτης (apeliotes)
uwagi:
(1.1) por.  Solanus
(1.1) zobacz też: BoreaszEurosKajkiasLipsNotosSkironZefir
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia grecka
tłumaczenia:
źródła:
  1. przymiotniki dzierżawcze od imion w: Poradnia Językowa PWN.
  2. przymiotniki dzierżawcze w: Poradnia Językowa PWN.