Anrufbeantworter

Anrufbeantworter (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /ˈanruːfbəˈantvɔrtɐ/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) automatyczna sekretarka

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza ~, Anrufbeantworters, ~, ~; lm liczba mnoga ~, ~, Anrufbeantwortern, ~

przykłady:

(1.1) Mein Anrufbeantworter ist kaputt gegangen, deshalb kann ich Anrufe von meinen Interessenten nicht annehmen. → Moja automatyczna sekretarka się zepsuła, dlatego nie mogę odbierać telefonów od moich interesantów.

(1.1) Hallo, hier ist der Beanworter von Uwe Baumann. Uwe ist momentan unerreichbar, weil ich kaputt gegangen bin, ich mag dich aber, deshalb lass ich dich nach dem Piepton sprechen. → Cześć, tu automatyczna sekretarka Uwe Baumanna. Uwe jest chwilowo niedostępny, ponieważ się zepsułam, ale lubię cię, więc dam ci zostawić wiadomość po sygnale.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Anruf + beantworten → połączenie telefoniczne + odpowiadać

uwagi:

źródła: