Anna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] Anna (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Anna Anny dopełniacz Anny Ann[1] celownik Annie Annom biernik Annę Anny narzędnik Anną Annami miejscownik Annie Annach wołacz Anno Anny
- przykłady:
- (1.1) Wczoraj przypadkiem spotkałem Annę.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) w języku polskim imiona Anna i Hanna są odrębne, choć mają to samo pochodzenie
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Ann, Anne, Anna
- czeski: (1.1) Anna
- duński: (1.1) Anna, Anne
- esperanto: (1.1) Anno
- hiszpański: (1.1) Ana
- niemiecki: (1.1) Anna, Anne
- nowogrecki: (1.1) Άννα f
- szwedzki: (1.1) Ana, Ane, Ann, Anna, Ahne, Anne
- ukraiński: (1.1) Анна f
- węgierski: (1.1) Anna
- wilamowski: (1.1) Nüsia
- włoski: (1.1) Anna
- źródła:
- ↑ Poprawna forma dopuszczana przez słowniki: Ann, np. Jerzy Grzenia, Szkolny słownik ortograficzny, Warszawa, Prószyński i S-ka, 2001. ISBN 83-7255-184-7. Analogicznie odmieniane są imiona Joanna czy Marianna (Joann, Mariann), mimo to często popełnianym błędem jest tworzenie formy Anien (ale już nie: Marianien czy Joanien). Zob. Poradnia językowa Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Nazwy własne (pisownia i odmiana) - porada dr Katarzyny Wyrwas z Zakładu Językoznawstwa Pragmatycznego Instytut Języka Polskiego UŚ [dostęp: 2012-03-03]
- ↑ Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 34, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-13857-2.
[edytuj] Anna (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
- (1.1) (imię żeńskie) Anna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] Anna (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) (imię żeńskie) Anna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] Anna (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
- (1.1) (imię żeńskie)[1] Anna
- przykłady:
- (1.1) Ifølge Danmarks Statistik er Anna det 5. mest populære pigenavn i Danmark. → Według Duńskiego Urzędu Statystycznego Anna jest 5. pod względem popularności imieniem żeńskim w Danii.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) Anne
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: imiona w języku duńskim
- źródła:
- ↑ Mest populære for- og efternavne for alle danskere, Danmarks Statistik, dostęp: 06.03.2010
[edytuj] Anna (język niemiecki)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) (imię żeńskie) Anna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] Anna (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna
- (1.1) (imię żeńskie) Anna
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: imiona żeńskie w języku szwedzkim
- źródła:
[edytuj] Anna (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) (imię żeńskie) Anna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Imiona
- źródła:
