Anna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] Anna (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
odmiana: (1.1) lp Ann|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~/Anien, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Wczoraj przypadkiem spotkałem Annę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zgrub. Anka; zdrobn. Ania, Aneczka, Anula, Anusia; reg. śl. Ana
związki frazeologiczne:
etymologia: hebr. חנה (chanah) (łaska, wdzięk); źródłosłów dla pol. Annopol[1]
uwagi: (1.1) w języku polskim imiona Anna i Hanna są odrębne, choć mają to samo pochodzenie tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Ann, Anne. Anna
- czeski: (1.1) Anna
- esperanto: (1.1) Anno
- hiszpański: (1.1) Ana
- niemiecki: (1.1) Anna, Anne
- szwedzki: (1.1) Ana, Ane, Ann, Anna, Ahne, Anne
- węgierski: (1.1) Anna
- wilamowski: (1.1) Nüsia
źródła:
- ↑ Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, s. 34, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003. ISBN 83-01-13857-2.
[edytuj] Anna (język angielski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
- (1.1) Anna
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] Anna (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna, rodzaj żeński
- (1.1) Anna
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] Anna (język szwedzki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny, nazwa własna
- (1.1) Anna
odmiana: przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: Ana, Ane, Ann, Ahne, Anne
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też imiona żeńskie w języku szwedzkim
