μουσικός

μουσικός (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [mu.si.'kos]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) muzyczny

(1.2) muzykalny

(1.3) melodyjny

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(2.1) muzyk, muzyczka, profesor/profesorka muzyki, kompozytor/kompozytorka

odmiana:

(1) P1: lp liczba pojedyncza μουσικός m rodzaj męski, μουσική f rodzaj żeński, μουσικό n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga μουσικοί m rodzaj męski, μουσικές f rodzaj żeński, μουσικά n rodzaj nijaki

(2) jak przymiotnik w rodzaju męskim

przykłady:

(1.1) Η μουσική παιδεία στα σχολεία είναι υποβαθμισμένη. → Wychowanie muzyczne w szkołach jest bagatelizowane.

składnia:

kolokacje:

(1.1) μουσικό όργανο → instrument muzyczny

(1.3) ~ ήχος → melodyjny dźwięk

synonimy:

(1.3) μελωδικός

antonimy:

(1.3) δυσαρμονικός, φάλτσος

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik μουσική, μουσικότητα

przysł. przysłówek μουσικά, μουσικώς

związki frazeologiczne:

(1.1) μουσική σκηνή → scena muzyczna

(1.2) μουσικό αυτί → muzykalne ucho

etymologia:

gr. starogrecki μουσικός (musikós) → uczeń Muz, człowiek wykształcony

uwagi:

źródła: