κρίνω

κρίνω (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ˈkɾi.nɔ]

znaczenia:

czasownik

(1.1) sądzić, wydawać sąd

(1.2) krytykować

(1.3) uważać, oceniać

odmiana:

przykłady:

(1.1) Θα τον κρίνει ο θεός. → Bóg go rozsądzi.

(1.1) Κρίνοντας από αυτά που είπε. → Sądząc z tego co powiedział.

(1.2) Μη με κρίνεις διαρκώς. → Nie krytykuj mnie stale.

(1.3) Το έργο του κρίθηκε πολύ ευνοϊκά. → Jego dzieło zostało ocenione bardzo przychylnie.

składnia:

~ κάποιον; ~ ότι; ~ + przysł. przysłówek

kolokacje:

(1.1) ~ αμερόληπτα → sądzić bezstronnie; ~ αφ' υψηλού → krytykować/oceniać snobistycznie

synonimy:

(1.1) δικάζω

(1.2) νομίζω, θεωρώ

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik κρίμα, κρίση, κρισιμότητα

przym. przymiotnik κρίσιμος

czas. czasownik ανακρίνω, απεκκρίνω, αποκρίνω, διακρίνω, εγκρίνω, εκκρίνω, επικρίνω, κατακρίνω, λογοκρίνω, ματακρίνω, ξανακρίνω, προκρίνω, συγκρίνω

(strona bierno-zwrotna) κρίνομαι

związki frazeologiczne:

(1.1) κρίνω την τύχη (κάποιου) → decydować o czyimś losie

etymologia:

gr. starogrecki κρίνω

uwagi:

źródła: