θάνατος

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

θάνατος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈθa.na.tos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) śmierć
odmiana:
(1.1) M19
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) καταδίκη εις θάνατονkara śmierciκλινικός θάνατοςśmierć kliniczna
synonimy:
antonimy:
(1.1) ζωή, γέννηση
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  θανατώνω, θανατώνομαι
przym.  θανάσιμος, θανατερός, θανατικός, θανατηφόρος
rzecz.  θανατάς m , θανάτωση f , θανατικό n , θανατοποινίτης m , θανατοποινίτισσα f 
związki frazeologiczne:
λευκός θάνατοςbiała śmierć
etymologia:
gr.  θάνατος
uwagi:
źródła:

θάνατος (język starogrecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) śmierć
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: