βλακεία

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

βλακεία (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[vla.ˈci.a]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) głupota, bezmyślność
(1.2) bzdura, głupota
(1.3) głupstwo, nierozważny postępek
odmiana:
F25: lp  D.  βλακείας; lm  βλακείες, D.  βλακειών
przykłady:
(1.3) Έκανε μια βλακεία και τώρα τρέμει μην το μάθει η μάνα του.Zrobił głupstwo, a teraz boi się, żeby nie nie dowiedziała się o tym jego matka.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) κουταμάρα, μωρία
(1.2) ανοησία
antonimy:
(1.1) εξυπνάδα
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  βλάκας, βλακέντιος, βλακόμετρο, βλακόμουτρο
czas.  βλακεύω, βλακοφέρνω
przym.  βλακώδης
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr.  βλακεία
uwagi:
źródła: