ίππος

ίππος (język nowogrecki)

ίππος (1.1)

ίππος (1.2)

ίππος (1.3)

wymowa:

IPA: ['i.pos]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia książk. książkowy koń

(1.2) sport. termin sportowy koń (gimnastyczny)

(1.3) szach. szachy, pojęcie szachowe koń, skoczek (szachowy)

(1.4) techn. technika koń mechaniczny

odmiana:

(1) M18: lp liczba pojedyncza M. mianownik ίππος, D. dopełniacz ίππου, B. biernik ίππο, W. wołacz ίππε; lm liczba mnoga M. mianownik ίπποι, D. dopełniacz ίππων, B. biernik ίππους, W. wołacz ίπποι

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.2) ίππος με λαβές / πλάγιος ίππος → koń z łękami • ίππος άλματος → koń do skoku

synonimy:

(1.1) άλογο

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ιππάριον n rodzaj nijaki, ίππαρχος m rodzaj męski, Ιππάριον n rodzaj nijaki, ιππασία f rodzaj żeński, ιππέας m rodzaj męski, ιππεύτρια f rodzaj żeński, ίππευση f rodzaj żeński, ιππηλασία f rodzaj żeński, ιππηλάτης m rodzaj męski, ιππικό n rodzaj nijaki, ιπποδρομία f rodzaj żeński, ιπποδρόμιο n rodzaj nijaki, ιππόδρομος m rodzaj męski, ιπποδύναμη f rodzaj żeński, ιππόκαμπος m rodzaj męski, ιπποκομία f rodzaj żeński, ιπποκόμος m rodzaj męski, ιππομαχία f rodzaj żeński, ιππονομή f rodzaj żeński, ιπποπέδη f rodzaj żeński, ιπποπόταμος m rodzaj męski, ιπποσκευή f rodzaj żeński, ιπποστάσιο n rodzaj nijaki, ιπποσύνη f rodzaj żeński, ιππότης m rodzaj męski, ιπποτικότητα f rodzaj żeński, ιπποτισμός m rodzaj męski, ιπποτροφείο n rodzaj nijaki, ιπποτροφία f rodzaj żeński, ιπποτρόφος m rodzaj męski, ιπποφαγία f rodzaj żeński, ιπποφάγος m rodzaj męski, ιπποφορβείο n rodzaj nijaki

czas. czasownik ιππεύω

przym. przymiotnik ιππαγωγός, ίππειος, ιππευτικός, ιππήλατος, ιππικός, ιπποδρομιακός, ιπποδρομικός, ιπποτικός

przysł. przysłówek ιππαστί

tem. słow. temat słowotwórczy ιππο-, ιππό-

związki frazeologiczne:

δούρειος ίππος → koń trojański

etymologia:

gr. starogrecki ἵππος → koń

uwagi:

źródła: