έδαφος

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

έδαφος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA['e.ða.fos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) teren, terytorium
(1.2) ziemia, grunt, gleba
(1.3) przen.  grunt, teren, podstawa, zasada, pole
odmiana:
(1) N47: lp  D.  εδάφους; lm  εδάφη, D.  εδαφών
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.2) 1. άγονο, 2. γόνιμο, 3. εύφοροgleba / ziemia 1. nieurodzajna, 2. urodzajna, 3. żyzna
(1.2) προσωπικό εδάφουςpersonel naziemnyπύραυλος εδάφους-εδάφουςrakieta ziemia-ziemiaπύραυλος εδάφους-αέροςrakieta ziemia-powietrzeσυνοδός εδάφουςhostessa
(1.3) προετοιμάζω το έδαφοςprzygotować grunt
synonimy:
(1.1) έκταση
(1.2) χώμα, γη
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  εδαφιαίος, εδαφικός
rzecz.  εδάφιο, εδαφολογία
związki frazeologiczne:
(1.3) κερδίζω έδαφοςzyskiwać poparcie, robić postępy, zdobywać terenχάνω έδαφοςtracić poparcie
etymologia:
gr.  ἔδαφος (édafos)
uwagi:
źródła: