έδαφος

έδαφος (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: ['e.ða.fos]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) teren, terytorium

(1.2) ziemia, grunt, gleba

(1.3) przen. przenośnie z Wikisłownika, pl.wiktionary.org grunt, teren, podstawa, zasada, pole

odmiana:

(1) N47: lp liczba pojedyncza D. dopełniacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org εδάφους; lm liczba mnoga εδάφη, D. dopełniacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org εδαφών

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.2) 1. άγονο, 2. γόνιμο, 3. εύφορο → gleba/ziemia 1. nieurodzajna, 2. urodzajna, 3. żyzna

(1.2) προσωπικό εδάφους → personel naziemny • πύραυλος εδάφους-εδάφους → rakieta ziemia-ziemia • πύραυλος εδάφους-αέρος → rakieta ziemia-powietrze • συνοδός εδάφους → hostessa

(1.3) προετοιμάζω το ~ → przygotować grunt

synonimy:

(1.1) έκταση

(1.2) χώμα, γη

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org εδαφιαίος, εδαφικός

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org εδάφιο, εδαφολογία

związki frazeologiczne:

(1.3) κερδίζω έδαφος → zyskiwać poparcie, robić postępy, zdobywać teren • χάνω έδαφος → tracić poparcie

etymologia:

gr. starogrecki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ἔδαφος (édafos)

uwagi:

źródła: