żyrandol

żyrandol (język polski)

żyrandol (1.1)

żyrandol (1.1)

wymowa:

(1.1) lp liczba pojedyncza żyrandol, IPA: [ʒɨˈrãndɔl], AS: [žyrãndol], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja ; lm liczba mnoga żyrandole

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ozdobna lampa wisząca pod sufitem

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	żyrandol	żyrandole
dopełniacz	żyrandola	żyrandoli
celownik	żyrandolowi	żyrandolom
biernik	żyrandol	żyrandole
narzędnik	żyrandolem	żyrandolami
miejscownik	żyrandolu	żyrandolach
wołacz	żyrandolu	żyrandole

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik żyrandolowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski girandole, z wł. włoski girandola; zdrobn. zdrobniale od wł. włoski giranda (snop ognisty)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) chandelier
• arabski: (1.1) ثريا
• białoruski: (1.1) жырандоль
• chorwacki: (1.1) luster m rodzaj męski
• esperanto: (1.1) lustro
• francuski: (1.1) girandole f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) araña f rodzaj żeński (de luces)
• jidysz: (1.1) הענגלײַכטער m rodzaj męski (henglajchter), זשיראַנדאָל m rodzaj męski (żirandol)
• niemiecki: (1.1) Kronleuchter m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) πολυέλαιος m rodzaj męski, πολύφωτο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) люстра f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) ljuskrona w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) жирандоль, абажур m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) csillár

źródła: