żyd
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] żyd (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żyd żydzi dopełniacz żyda żydów celownik żydowi żydom biernik żyda żydów narzędnik żydem żydami miejscownik żydzie żydach wołacz żydzie żydzi - (2.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żyd żydy dopełniacz żyda żydów celownik żydowi żydom biernik żyda żydów narzędnik żydem żydami miejscownik żydzie żydach wołacz żydzie żydy
- przykłady:
- (1.1) Rabin musi być pobożnym żydem.
- (1.2) Nie bądź żyd, kopsnij szluga!
- (2.1) Skrybie kapnął atrament i zrobił trzy żydy.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) starozakonny, wyznania mojżeszowego, judaista
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) przym. żydowski
- (1.1) rzecz. żydówka, żydowskość
- (1.1) czas. żydzić, zażydzić
- (1.1) ims. zażydzony
- związki frazeologiczne:
- biegać jak żyd po pustym sklepie • wmawiać w żyda chorobę
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zazwyczaj pisze się „Żyd”, uznając, że praktycznie można utożsamiać wyznawców judaizmu z narodem żydowskim a pisownia tego słowa z małej litery mogłaby kogoś urazić
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: skąpiec
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kleks
- angielski: (1.1) Jew
- arabski: (1.1) يهودي
- baskijski: (1.1) judu
- czeski: (1.1) žid m
- duński: (1.1) jøde w
- esperanto: (1.1) judo
- francuski: (1.1) juif m
- hebrajski: (1.1) יהודי m (jehudi)
- hiszpański: (1.1) judío
- islandzki: (1.1) gyðingur m
- jidysz: (1.1) ייִד m (jid)
- niemiecki: (1.1) Jude m
- nowogrecki: (1.1) εβραίος m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) judeu
- rosyjski: (1.1) иудей m
- wilamowski: (1.1) jüd
- źródła:
