świerk

świerk (język polski)

świerk (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ɕfʲjɛrk], AS: [śfʹi ̯erk], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. botanika drzewo z rodziny sosnowatych; zob. zobacz też świerk w Wikipedii

(1.2) drewno ze świerka (1.1)

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	świerk	świerki
dopełniacz	świerka/świerku	świerków
celownik	świerkowi	świerkom
biernik	świerk	świerki
narzędnik	świerkiem	świerkami
miejscownik	świerku	świerkach
wołacz	świerku	świerki

(1.2)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	świerk
dopełniacz	świerka/świerku
celownik	świerkowi
biernik	świerk
narzędnik	świerkiem
miejscownik	świerku
wołacz	świerku

przykłady:

(1.1) Na działce zasadziłem dwa świerki.

(1.2) Ten stół wykonany jest ze świerku.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) świerczyna

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale świerczek

przym. przymiotnik świerkowy

rzecz. rzeczownik świerczyna f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) spruce
• chorwacki: (1.1) smreka f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) smrk
• esperanto: (1.1) piceo
• fiński: (1.1) kuusi
• francuski: (1.1) sapin m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) abeto m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) טענענבוים m rodzaj męski (tenenbojm)
• kazachski: (1.1) шырша
• litewski: (1.1) eglė f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) picea f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Fichte f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1-2) gran m rodzaj męski/f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) έλατο n rodzaj nijaki
• pruski: (1.1) adli f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) ель f rodzaj żeński, ёлка f rodzaj żeński; (1.2) ель f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) gran w rodzaj wspólny
• wepski: (1.1) kuz'

źródła: