śliwka

śliwka (język polski)

trzy śliwki (1.1)

pół śliwki (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɕlʲifka], AS: [ślʹifka], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie; zob. zobacz też śliwa w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie siniak lub guz

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	śliwka	śliwki
dopełniacz	śliwki	śliwek
celownik	śliwce	śliwkom
biernik	śliwkę	śliwki
narzędnik	śliwką	śliwkami
miejscownik	śliwce	śliwkach
wołacz	śliwko	śliwki

przykłady:

(1.1) Kupiłam na targu pół kilo śliwek.

(1.2) Nabiłam sobie śliwkę na czole.

składnia:

kolokacje:

(1.1) śliwka węgierka

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik śliwa, śliwowica; zdrobn. zdrobniale śliweczka

przym. przymiotnik śliwkowy

związki frazeologiczne:

wpaść jak śliwka w kompot

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Owoce

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) plum
• arabski: (1.1) خوخ, برقوق
• bułgarski: (1.1) слива f rodzaj żeński
• chorwacki: (1.1) šljiva f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) švestka
• dolnołużycki: (1.1) slěwka f rodzaj żeński
• duński: (1.1) blomme w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) pruno
• fiński: (1.1) luumu
• francuski: (1.1) prune
• górnołużycki: (1.1) slowka f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) שזיף m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) ciruela f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) plóma f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פֿלוים f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1) prunum n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Pflaume f rodzaj żeński, Zwetschge f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1) plomme
• nowogrecki: (1.1) δαμάσκηνο n rodzaj nijaki
• portugalski: (1.1) ameixa f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) слива f rodzaj żeński
• slovio: (1.1) sliva (слива)
• suahili: (1.1) zambarau
• szwedzki: (1.1) plommon n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) слива f rodzaj żeński
• wilamowski: (1.1) fłaojm
• włoski: (1.1) prugna f rodzaj żeński

źródła: