łotr

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

łotr (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [wɔtr̥], AS: [u̯otr̦], zjawiska fonetyczne: wygł. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś popełniający czyny haniebne, niegodziwe[1]
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik łotr łotrzy / depr.  łotry
dopełniacz łotra łotrów
celownik łotrowi łotrom
biernik łotra łotrów
narzędnik łotrem łotrami
miejscownik łotrze łotrach
wołacz łotrze łotrzy / depr.  łotry
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niegodziwiec, łajdak, szelma, nicpoń
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  łotrostwo n , arcyłotr m 
zdrobn.  łotrzyk m 
forma żeńska łotrzyca f 
czas.  łotrować
przym.  łotrowski, łotrzykowski
przysł.  łotrowsko
związki frazeologiczne:
kto z łotry przestawa, łotrem także bywa (sic)  • długo ten pokuka, kto łotra oszuka • bardzo się trudno ustrzec łotra domowego
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ hasło łotr w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=łotr&oldid=2586338”