łoński

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] łoński (język polski)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) daw.  dziś gw.  ubiegłoroczny, o roku: zeszły[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Juści, szło im akuratnie o nich co o ten śnieg łoński (W. Reymont: Chłopi)
(1.1) Siostra zaś moja łońskiego roku pokochała niejakiego młodzieńca i wśród igraszek, śmiechów, miękkich uścisków i pocałunków, z czego się wtenczas śmiała, teraz opłakuje brzemienność. (Jan z Koszyczek: Rozmowy, które miał król Salomon mądry z Marchołtem grubym a sprosnym)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  łoni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) dziś zwykle w wyrażeniu „łońskiego roku”
tłumaczenia:
  • dolnołużycki: (1.1) łoński
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. IV, s. 307, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969.

[edytuj] łoński (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) ubiegłoroczny
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  łoni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia