łańcuch

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] łańcuch (język polski)

łańcuch (1.1)
łańcuch (1.3) górski
łańcuch (1.4)
wymowa:
IPA[ˈwãj̃nʦ̑ux], AS[u̯ãĩ ̯ncuχ], zjawiska fonetyczne: nazal. rozs. artyk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) element mechaniczny, składający się z identycznych ogniw; zob.  też łańcuch w Wikipedii
(1.2) anglosaska miara długości; zob.  też łańcuch (miara długości) w Wikipedii
(1.3) łańcuch górski; zob.  też łańcuch górski w Wikipedii
(1.4) sznur wykonany z metalu lub tworzywa sztucznego
(1.5) ciąg zdarzeń, szereg obiektów
(1.6) inform.  ciąg znaków, dane typu tekstowego; zob.  też string w Wikipedii
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ rowerowy, złoty ~, srebrny ~, kula na ~u
(1.2) ~ choinkowy, ~ na choinkę
synonimy:
(1.3) pasmo
(1.4) kajdany
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  łańcuszek
przym.  łańcuchowy
związki frazeologiczne:
jak pies na łańcuchureakcja łańcuchowałańcuch pokarmowy
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach