Łucja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Łucja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈwuʦ̑ʲja], AS[u̯ucʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: Łu•cja
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; zob.  też Łucja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Łucja to imię niegdyś jakoby dawane urodzonym o brzasku dnia[1].
(1.1) Mam na imię Łucja i jestem okulistką z Warszawy.
(1.1) 13 grudnia przypadają imieniny Łucji.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Dzień Świętej Łucjipani Łucja • kobieta imieniem (o imieniu) Łucja • święta / błogosławiona Łucja • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Łucja • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Łucja • otrzymać / dostać / przybrać imię Łucja • dzień imienin / imieniny Łucji • na Łucję (o dniu)
synonimy:
(1.1) war.  Lucja; gw. , przest.  Łucyja; reg. śl.  Łuca; zdrobn.  Łusia, Łuśka, Łucka, Łucysia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. 
war.  Lucja f [2]
gw. , przest.  Łucyja f [3], reg. śl.  Łuca f 
zdrobn.  Łusia f , Łuśka f [4], Łucka f [4], Łucysia f 
forma męska Łucjusz m.-os. , Lucjusz m.-os. , Łucjan m.-os. 
przym. 
gw. , przest.  Łucjin[3][5], Łucjowy[3][5]
związki frazeologiczne:
przysłowia: kiedy na świętą Łucję mróz, to smaruj wózpo świętej Łucji dzień trwa najkrócejświęta Łucja dnia przyrzucaświęta Łucja głosi, jaką pogodę styczeń przynosiświęto Łucji dzień króci
etymologia:
(1.1) łac.  Lucia[6] < łac.  lux (D. lucis)[1]światło
uwagi:
(1.1) por.  Lucja
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
zob.  też Łucja w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło Łucja w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, s. 696, Warszawa, Rytm, 2003, ISBN 83-7399-022-4.
  2. Kwiatosław i Wiosna w: Poradnia Językowa PWN.
  3. 3,0 3,1 3,2 przymiotniki dzierżawcze od imion w: Poradnia Językowa PWN.
  4. 4,0 4,1 zdrobnienia czy zgrubienia? w: Poradnia Językowa PWN.
  5. 5,0 5,1 przymiotniki dzierżawcze w: Poradnia Językowa PWN.
  6. Polskie nazwy własne. Encyklopedia pod red. Ewy Rzetelskiej-Feleszko, Kraków 2005, s. 108.